امروز همان كسی باش كه واقعا آرزو داری..

مهربان و با گذشت...

پاک و خالــص...

با انعطــاف و مدد رسان...

رنج و نگرانى را كنار بگـــذار...

به لحظات زندگى چنان ارزش بده كه آرزو دارى امور از اين پس همان طور به پيش بروند..

درک كن كه با خودخواهى و خودپسندى،درد جسمانى و رنج روانى را براى خود تدارک مى بينى..

...

...

زندگى كن با مرام هاى واقعى چون:محبّت،عفو و...

ازخواسته هاى نفس رها شو...

و در وجود خويش به جاى رنج دادن و ناسپاسى به دنبال شوق و اميد باش...

فقط یک روز بى ضرر باش...

و براى همگان مفيد باش...

حقيقت را درياب...

نيّت،كلام،كردار و گفتارت را آرامش بده...

اگر باورت نكردند،نهراس..

...

...

بر ناتوانی خود برای رسيدن به خواسته های مهر آميزت غلبه كن..

چنان با محبّت رفتار كن كه دليلی برای شرمسار بودن از خودت نداشته باشی...

پيش داوری هايت را كنار بگذار كه رنج پس از آن حتمی است..

همين امروز از بخشش آكنده شو؛كسی نمی داند فردا چه در راه است..

زندگی كوتاه است..

در گذشته ها نمان..

نگران آينده نباش..

فقط يک روز لحظه های امروزت را با اميد و اشتياق به سمت مسيری تازه و سپيد ببر..

لا اقل يک روز كسی باش كه واقعا آرزو داری!!!

گاهی ما آدما واسه هم کهنه میشیمـــ ، اما خاطره هامون نه. این قانون بقاستـــ . . . مثـــ قانون جنگل.

دوستی میگفتـــ ما آدما خاطره هامون رو با مداد مینویسیمـــ تا هر وقتـــ بخوایمـــ پاکـــ کنیمـــ . اما وقتی جراتـــ زندگی پیدا میکنیمـــ که همه خاطره هامون خودکاری باشه . . .

هرچند ، آدما بلدن کاغذ خاطرات رو همـــ پاره کنن ، حالا خودکاری باشه یا با مداد . . .

چه میشه کرد ، جز سازش و بقا . . .

سلام دوست های خوب وبلاگی من

سال نو مبارک

در آغاز بهار و سال نو ،زیباترین و شادترین ها لحظات رو براتون آرزو می کنم . امیدوارم که سال جدید سالی پر از سلامتی و موفقیت براتون باشه.

میخواستم بگم بعضی ها سخنرانی میکنند هی میگن مثل قبل نباشید ادم دیگه ای بشید کارهای بد بد نکنید کارهای خوب خوب بکنید...

ولی من یه چیز دیگه ای میخوام بگم اگه دوس داشتید به این هم گوش کنید

من میگم:

داخل سال جدید کاری و انجام بدید که روش فکر کرده باشید و داخل زندگی دنبال هدف بگردید و تکلیف خودتونو با زندگیتون مشخص کنید ما که داریم زندگی میکنیم یک راهی رو داریم طی میکنیم اما چه راهی مهمه!

پس فکر کنیم و هدفمونو پیدا کنیم و متناسب با اون راهی رو انتخاب کنیم که ما رو به هدفمون برسونه...

امروز همان تصویری است که دیروز در فکر خود می دیدم!

زندگی روزی خوب خواهد بود که به خوبی ان ایمان داشته باشی !

به امید فردا.....

نمیدونم چجوری بنویسم . حتی نمیدونم بنویسم یا نه؟!
این باری که میخواستم بنویسم یه اتفاقی پیش اومد همه مطلب ها پاک شد.. اما کم کم دارم به این معتقد میشم که تا تقدیر و قسمت نباشه هیچ کاری انجام نمیشه حتی اگه همه توانت رو برای انجامش بزاری.. حتما تقدیر این جوری برات خواسته که تو با تمام تلاشهایی که میکنی موفق به انجام اون کار نشی تا شاید بعدا موفقیت توش برات لذت بخش تر باشه.. یا عدم انجامش جلوی ناخوشایندیا رو بگیره...

صداي بارون مياد ...

نم نم بارون میگیره خاطره ها جون میگیره

صداي بارون مياد بارون صداي عشقه

بارون صداي گر يه ست صداي آسمونه

می دونی هیچ چیز ارزشمند تر از این نیست که لبخند رضایت از عملت رو٬ روی صورت مهربونت ببینی... اون وقتِ که به خودت می بالی... احساس ارزش میکنی... تجربه خوبیه و خیلی با ارزش.. انرژی ای که بهت میده از هر چیزی قوی تره...

به خدای لبخند ..

به خدای شادی ..

به خدای همه آنچه که از خوبی هاست ..

به خدای همه آنچه که از زیبایی هاست ..

دل من غمگین نیست ..

دل من گمشده , شاید ؛ اما ..

دل من غمگین نیست ..

و شبی از شبها ..

در میان طپش عطر و نیاز خواهش ..

با حضور و نفس عطر دل انگیز خدا ..

آن دل گمشده را خواهم یافت .. .

سلام دوستان گلم

«ای عزیزان عمر غنیمت شمرید!»

^{«سکوت نه از بی صداییست}

^{حرف هست و صدا هست و فریاد هم!}

^{داد هست و داغ هست و درد هم!}

<sup>سکوت نه از سر بی حوصلگی و تکرار روز مره گی

که از نعره های در گلو خفه شده است!

از حرفهای ناگفته ایست که فریاد میشود و گوشی شنوا برای آن نیست

از ناگفته های گره مانند در گلوست

که راه نفس را بند می آورد

راه سخن میبندد و حرف را درون سینه محبوس میکند

با آه های بلند راه نفس باز می کنیم

اما ...... انگار نه انگار!!

این نفس را    راهی دگر برای ادامه باید

این گره ها را باید قورت داد

وباید تحمل کرد دل درد های بعد از قورت دادن اینهمه گره را

کم کم از بهم پیوستن گره ها کوهی بوجود  می آید که

سنگینی اش دیگر نه به دل بلکه به دوش هم سخت و سنگین می آید...»</sup>

<sup>به گردیِ ( ص) توی حرف صدا نگاه کردی؟؟

تمام ناگفته های دل گاهی توویِ همین یه حرف خفه میشه و در نمیاد

بعد تووی یه حرفِ زندان مانندِ دیگه همش میریزه بیرون

اگه گفتی توو کدوم حرف؟؟!!

همش تووی یه  (ه )   با گفتن یه آه! باز زندانی میشه و میاد بیرون

آخرشم اونجور که باید آزاد نمیشه

حرفها تووی یه حصار زندانی میشن

و اگه قرار باشه بیان بیرون تووی یه حصار دیگه بیرون میان

فقط کسی میتونه بشنوه که خودشم این زندانی رو داشته باشه

یه وقتا  دل تنگ میشه و  این  گره ها مثل بادکنک توو دل آدم ,  باد میشن

و دل درد میارن ,جا کم میاد واسشون !

باید رفت زیر چادر آسمون

به چشمک ستاره هاش نگاه کرد و آروم آروم بارون بباره و بباره و بباره

باید هی نفس عمیق کشید تووی سرمای دلتنگی   یه نفس گرمو بیرون داد و

به شکلی که اون آه گرم  توو هوای سرد  درست میکنه چشم دوخت و مثل

رود جاری کرد چشمه ی چشموِِِ,

آب  چشمه گاهی آنقدر داغه که  هر چی سر راهشه میسوزونه و  
  
گونه هارو آتیش میزنه و جاری میشه

داغی که توو دله حرارتشو به چشمه میده تا بلکه کمی خنک شه

 یعنی میشه؟؟؟!!!!!!!!!!!</sup>